Inclusieve taal is het fundament van een inclusieve samenleving. Een samenleving waarin iedereen kan en mag meedoen, waarin we barrières voor participatie opheffen en niemand buitensluiten. Het wegnemen van barrières kunnen we letterlijk opvatten – denk aan een schuine oprit i.p.v. een trap of aan een lokaal dat overzichtelijk is ingedeeld zonder afleiders – maar het is ook belangrijk om ons bewust te zijn van de uitsluiting die mogelijk in onze taal besloten ligt. Ook met woorden kunnen we buitensluiten. Veel woorden hebben niet alleen een feitelijke maar ook een emotionele of normerende betekenis.
Benieuwd naar de rest van dit artikel?
Deze content is onderdeel van een editie. Maak een keuze: